یک PDF پر از تصویر، حالت کند است: بروشوری پر از عکس‌های با وضوح بالا، گزارشی اسکن‌شده، یا سندی با نمودارهای بزرگ. در اینجا نحوهٔ کار این نمایشگر و محدودیت‌های آن را توضیح می‌دهیم.
جایی که کار انجام می‌شود
رندر بر روی سرور انجام می‌شود. مرورگر شما صفحات را دریافت می‌کند که از پیش می‌داند چگونه رسم کند، بنابراین دستگاه شما مانع نیست — یک لپ‌تاپ قدیمی همان بروشور را همانند یک ایستگاه کاری باز می‌کند و یک تلفن هم آن را باز می‌کند.
صفحات به‌صورت درخواست‌محور آماده می‌شوند، به‌طوری که صفحهٔ اول قبل از پردازش بقیهٔ فایل ظاهر می‌شود. در یک سند طولانی این تفاوت بین خواندن هم‌اکنون و انتظار برای صد صفحه‌ای است که قصد مرور آن را ندارید.
معنای این در عمل
- صفحهٔ اول ابتدا می‌رسد. شما شروع به خواندن می‌کنید در حالی که بقیه هنوز در حال آماده‌سازی است.
- کیفیت به‌قیمت سرعت معامله نمی‌شود. متن به‌صورت متن باقی می‌ماند؛ تصاویر با وضوحی که فایل دارد رندر می‌شوند.
- کلاینت هیچ رندری انجام نمی‌دهد. مصرف حافظه در دستگاه شما کم می‌ماند چون کار در جای دیگری انجام می‌شود.
- جستجو شامل متنی است که PDF از قبل دارد. یک صفحهٔ اسکن‌شده فقط پیکسل دارد نه کاراکتر، و در اینجا OCR وجود ندارد، بنابراین هیچ نتیجه‌ای برنمی‌گرداند.
محدودیت‌ها، به‌صورت واضح
- ۲۵ مگابایت برای هر PDF. اسکن‌ها ابتدا به این حجم می‌رسند؛ قبل از بارگذاری فشرده یا تقسیم کنید و پیام خطا سقف را وقتی از آن عبور می‌کنید نشان می‌دهد.
- یک فایل در هر بار. بارگذاری پوشه، ZIP یا صف وجود ندارد.
- PDFهای محافظت‌شده با رمز عبور بسته می‌مانند. رمز عبور باید توسط کسی که آن را تنظیم کرده حذف شود.
- فایل پس از مشاهده حذف می‌شود. حساب کاربری نیست، هیچ‌چیزی ذخیره نمی‌شود.
امتحان کنید
نمایشگر نمایشگر PDF را باز کنید و یکی از PDFهای پر از تصویر خود را بارگذاری کنید. این معیار بهتری نسبت به هر عددی در مقاله است: فایل شما، اتصال شما، دستگاه شما.
اگر به این رندر داخل برنامهٔ خود به‌جای صفحهٔ عمومی نیاز دارید، همان موتور به‌صورت مجوز به Doconut .NET SDK ارائه می‌شود، جایی که شما سخت‌افزار را کنترل می‌کنید و فایل هرگز از شبکهٔ شما خارج نمی‌شود.